| Mesaj | Öncelikle bu filmde emeği geçen herkese şükranlarımı sunuyorum. Geçen sene bu filmin çok güzel olduğunu duymuş fakat seyredememiştim. Dün akşam tesadüfen kanalları karıştırırken trt2 de mommo'yu karşımda görünce çok sevindim ve annemi de yanıma alarak beraberce bu sevgi ve hüzün dolu filmi seyrettik. Annemle birlikte hem çok etkilendik -çünkü küçük oyuncularımız harikaydı- hem de çok beğendik. Vaktimizi televizyon karşısında boşa harcamadığımız ender zamanlardan biriydi. Beni en çok etkileyen sahne Ahmet'in annesinin resmini bulduktan sonra merdivenin altında ağlamasıydı. Yalnız aynı saatlerde Ülke tv de Atalay Taşdiken ile birlikte Tahta Köprü programı varmış ve bu programın sonuna yetiştim çok üzüldüm. Tek söylediğim şuydu: "anne çabuk gel demin seyrettiğimiz filmin yönetmeni Ülke TV'de". Atalay Bey küçük Elif'in bakışlarından , Mustafa Beyin bu bakışlardan ne kadar etkilendiğinden bahsediyordu, ama konu bitmişti. Son olarak söyleyebileceğim bu filmi özellikle tüketim çılgınlığındaki çocuklarımıza ve ebeveynlerimize seyrettirmek lazım. Yokluğun hiçbirşey ama sevginin olağanüstü birşey olduğunu anlamaları için. |