| Mesaj | duygusallığı etkileyiciydi. ama beni asıl etkileyen tüm karakterlerin iki yüzünün olmasıydı, belki henüz farkındalığa erişmemiş KIZ KARDEŞ hariç. abi, hem korkusuz hem ölesiye mommo dan korkan; baba, öz çocuklarına değer vermeyen ama kızının bir sözüne dokunsan ağlayacak olan; dede sert ama gözyaşı döken. bence filmi sıradan olmaktan çıkartan unsur insalık durumunu sunmasıydı. insan; acı çeken, ağlayan, bir lastik pompasını bulduğu anda sonsuz sevinebilen, mommodan korktuğunu dile getiremeyen, bir sürü duygunun barınağıdır. bir film teması ne olursa olsun bunun farkındaysa bence iyi filmdir. aynı KIZ KARDEŞİM filmi gibi. özellikle cast ı için ve tabi emeği geçen herkese çok teşekkürler. |