| Mesaj | Ayse ve Ahmetin hikayesi beni kendi cocukluguma götürdü. ben bir almanci cocugu olarak 13 sene o akrabadan bu akrabaya sürülerek, sevgisiz, sefkatsiz ve sirf ailemin gönderdigi paranin hatirina köselere itilip kalkilarak büyüdüm..hic birgün sacim oksanmadi.cok cok cektim ana-babali öksüz ve yetim kalmanin sonuclarini.. iste bu film beni o cok kötü günlere götürdü, cok cok agladim: kendime, bana zehir olan cocukluguma ve bunu takiben sorunlu ergenlik cagima.allah kimseye böyle bir aci cocukluk vermesin!! sonuc: bu cocukluktan sonra yillar süren ve kroniklesen panik atak& genel korku hastaligi, icimdeki hic bitmeyen hüzün ve mutsuzluk.. |