| Message | *****HAYAT BEN VE GERÇEKLER*****
Yaşaması zor geliyor bazı zamanlar , insanoğlunun kendini en
yanlız hissettiği anlar bu anlar heralde, yaşama sadece bir iplikle
tutunmak ve korkmak yaşamaktan , belkide anlamını bilmediğin bir
yolda yürüdüğünü hissetmek...
Ve yolun sonunda bir gölge beliriyor , ellerini uzatıyor bana doğru,
koşarak onun elllerine tutunmak istiyorum , koşuyorum ,
koşuyorum , her adımımda dahada silikleşiyor gölge, ama
başaracağımı biliyorum, bu sefer ona doğru yürümeye başlıyorum,
kısa ama emin adımlarla yürüyorum, yürüyorum, yürüyorum ...
Yolun sonunda tutuyorum elllerinden, ellerinden tuttuğumda yüzü
belirginleşiyor, karşıma yaşlı beyaz sakallı bir adam çıkıyor.
'Hayatttan korkmana gerek yok' diyor adam, sımsıkı tutuyor
ellerimi, o ellerimi tuttukça, ben hayata tutunuyorum sıkı daha sıkı
çok daha sıkı...
'Sende ellerimi tutmayı birgün bırakacak mısın?
Diye soruyorum korkarak, yaşlı beyaz sakallı adam gülümsüyor, yüzü kaybolmaya başlıyor,
yüzü kayboldukça etrafa parlak ışıklar yayılıyor...
'Ben hayatım' diyor yaşlı beyaz sakallı adam ...
VE.....
"SEN HAYATTAN KORKMAZSAN
HAYATTA SENDEN KORKMAZ
SEN ONA TUTUNURSAN ODA SANA TUTUNUR
VE SEN ONA GÜLERSEN ODA SANA GÜLER" DİYOR.
VE o günden beri hayattan korkmam ben...
DJ__S@RH@Ş |