| Message | DOST DEDİĞİN BÖYLE OLMALI... 1.BÖLÜM
Genç adamın biri, Dermiş babasına her gün; Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi
Baba, itiraz eder, Olmaz öyle çok dost, hakikisi belki bir, belki iki, Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki.
Devam eder durur konuşma Aralarında başlar bir tartışma Karar verirler bir sınava, Dostun hakikisini anlamaya Bir akşam bir koyun keserler, Ve koyarlar çuvala,
Baba der ki oğluna, Hadi al bu çuvalı, şimdi yürü dostuna Çuvaldan kanlar damlamakta, Sanki öldürmüşler de bir adamı, Koymuşlar çuvala Dıştan böyle sanılmakta,
Delikanlı sırtlar çuvalı, Gider en iyi bildiği dostuna,çalar kapıyı, O dost, bakar ki bir çuval, hem de kanlı, Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına, Almaz içeri arkadaşını, Böylece tek tek dolaşır delikanlı, Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını, Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır, Evlat geriye döner, Ama içten yıkılır.
Babasına dönerek; haklıymışsın baba der, Dost yokmuş şu dünyada ne sana, ne de bana
Baba hayır Evlat der, benim bir dostum var bildiğim Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona, |