| Mesaj | İlk tanıştığınızda sorular oluşur yüreğimizde: Diyelim ki o, çok uzaklarda doğmuş, hiç bilmediğiniz yerlerde, yinede size bildik geliyor mu?O anlatırken, anlattıkları hüzünlü dahi olsa, sıkılmadan onunla birlikte olabiliyor musunuz?Diyelim ki, söyledikleri sizin düşüncelerinizle örtüşmüyor. O, bunlar benim arayışlarım, duygularım, ama tek doğru bunlar değil elbette, tartışalım, güzeli, anlamlıyı birlikte bulalım, diyebiliyor mu?Sadece kendisi konuşmayıp başkalarının söylediklerini de dinliyor mu? Onun yanındayken birlikteliğiniz hiç bitmesin gibi bir duyguya kapılıyor musunuz? Söyleşi biçimi kırıcılıktan uzak mı? Doğruları söylerken bile kırıcılıktan uzak kalabiliyor mu?İşaret parmağıyla öğretmekten çok, sevecen, birlikte öğrenebiliyor mu? Sabırlı mı?Söylediklerinin içeriğince söyleyişine, yani nasıl söylediğine de özen gösteriyor mu? Her şeyi, en çok da bazı şeyleri bilemeyebileceğini biliyor mu?Bir yalanın bir yeni yalana gebe olduğunu öğrenmiş mi? Yalan söylese bile, söylediği yalanlar, sadece hikayelerde olması gereken, hikayelere özgü yalanlar mı?Yıkımları anlattığınca, yeşeren umutları; hak yiyenleri anlattığınca, direnenleri; savaşları anlattığınca, barışı; ve aşkları,sevdaları,yabanı, özlemleri anlatabiliyor mu?Küçücük de olsalar, yüreğimize güçlükle sığdırabileceğimiz mutlulukları size taşıyabiliyor mu? |